terug donderdag, 8 jul 2010 - 12:57

Marco de Jonge Baas - Heilig Brabant

Marco de Jonge Baas is hoofdredacteur van Bedrijvig Brabant, de onafhankelijke zakenkrant van Noord-Brabant.


Het einde van België is aanstaande, zo berichtten diverse media na de eclatante overwinning van de Vlaams-nationalistische N-VA die aanstuurt op staatshervormingen en (meer) autonomie voor Vlaanderen. Als Nederlander ben je dan al snel geneigd enigszins schamper op de gebeurtenissen bij onze zuiderburen te reageren. Een bananenrepubliek; los zand, bijeengehouden door een zwak koningshuis en talloze bestuurlijke lagen waar voor de gemiddelde Hollander geen touw aan vast te knopen is.

Toch past hier enige reflectie en zelfbeschouwing. Waar in Nederland tot voor kort alles pais en vree was, is er nu sprake van en toenemende spanning tussen landelijke en regionale bestuurslagen. Dit is het gevolg van de roep van enkele heren in Den Haag die wel wat zien in de afschaffing van de provinciale besturen en zelfs pleiten voor een gemeentelijke herindeling van 430 naar 30 supergemeenten.

Waar dit idee het aan de ambtelijke bureaus van ministeries misschien goed zal doen - met name omdat het op papier een bezuiniging van zo’n anderhalf miljard euro kan opleveren - gaat het volledig voorbij aan de sociaal-economische realiteit. Ook in Nederland zijn er op een paar honderd vierkante kilometer grote cultuurverschillen die bepalend zijn voor de regionale welvaart en welzijn, en daarmee ook voor die van het land.

Neem Noord-Brabant. De provincie vormt de tweede economie van Nederland. En dat is een rechtstreeks gevolg van de identiteit van de regio: vernieuwingsdrang, hard werken en samenwerken in plaats van elkaar bevechten horen bij Brabant als roggebrood en zult. Maar het is meer dan dat. Noord-Brabant is de subtiele optelsom van de burgers, bedrijven, bestuur, intermediairs, onderwijs… een sociaal-economisch netwerk dat functioneert vanwege zijn eenheid en omdat het meebeweegt met de tijd zonder zijn eigenheid te verliezen. Iedereen speelt zijn rol in Brabant en botweg snijden in zo’n netwerk heeft grote gevolgen.

Terecht dus dat alle alarmbellen bij het Brabantse bestuur zijn afgegaan en de burgemeesters van Breda, Eindhoven, Tilburg en 's-Hertogenbosch, en CvdK Wim van de Donk een sterk signaal afgaven. ‘Nederland mag niet overgegeven worden aan de bestuursdenkers en schaalvergroters aan de Haagse ambtelijke burelen. En wat voor de Randstad geldt, geldt niet voor Brabant. Wat hier is bereikt is, mag niet worden kapotgemaakt door een stel blauwdrukdenkers die geen besef hebben van hoe Brabanders de zaken regelen.’ Zo stelde de heren in een tweepagina artikel in de Volkskrant.

Rob van Gijzel hief het Lied van Hertog Jan aan, en Tom Rombouts had het over het inschakelen van Guus Meewis om het Brabantgevoel over te brengen. Grappen, ongetwijfeld. Maar één ding mag duidelijk zijn: Nederland is mooi, maar Brabant is heilig. En ons aansluiten bij onze Vlaams-Brabantse broeders blijft een optie.