terug dinsdag, 8 jun 2010 - 15:22

Marco de Jonge Baas - Oude Brabantse dogma's

Marco de Jonge Baas is hoofdredacteur van Bedrijvig Brabant, de onafhankelijke zakenkrant van Noord-Brabant.


Nadert het Brabantse model het einde van zijn levenscyclus? Dat is een vraag die best wel eens gesteld mag worden na jaren van veelbelovende ontwikkelingen. Het afgelopen decennium is er in deze provincie rijkelijk geïnvesteerd in samenwerking. Het besef dat de toekomst zit in een sterke relatie tussen overheid, bedrijfsleven en kennisinstellingen - het triple helix-principe - en alleen zo de noodzakelijke innovatiekracht gerealiseerd kan worden om in de internationale vaart der volkeren mee te kunnen en onze industrie behouden kan worden, heeft zich geuit in een sterke nationale economische positie.

We worden gezien in Den Haag, er zijn grote subsidies geland, kennisinstituten en bedrijven binnengehaald en er is met de handen ineen een financiële crisis te lijf gegaan die zijn gelijke in de geschiedenis niet kende. Maar toch dringt de vraag zich op of de grenzen van de mogelijkheden niet bereikt zijn en een nieuwe (aanvullende) visie noodzaak is. Je zou het Brabantse samenwerkingsmodel tekort doen door het te karakteriseren als polderen, daarvoor is het te actiegericht, maar het uiteindelijke doel - een technologisch innovatieve regio creëren die tot de top van Europa behoort - komt tegelijkertijd nauwelijks dichterbij. Natuurlijk, wat hier allemaal gebeurt is prachtig, maar voorlopig blijven we het afleggen tegen andere regio's, sterker, we raken steeds verder van de absolute top verwijderd.

Dat dat niet ligt aan het gebrek aan samenwerking mag helder zijn, dat er dus meer nodig is dan dat is dus even zo duidelijk. Maar wat dan? Of is de lat gewoonweg te hoog gelegd? Het antwoord op deze vragen ligt niet op straat. Wat in ieder geval wel helpt is ze te durven stellen. Bij het invullen van de nieuwe agenda van Brabant naar aanleiding van de discussie over kerntaken en de bezuinigingen die de provincie moet doorvoeren, lijkt de triple helix als fundament van de bouw van onze welvaart als basisprincipe overeind te blijven. Deze keer valt de term stakeholders-economie; bij het invullen van beleid moeten zowel het bedrijfsleven, overheid en kennisinstituten hun aandeel leveren en hoeft de overheid niet principieel de investeerder of trekker te zijn. Een prachtig en zinnig uitgangspunt - handig ook in tijden van beperkte financiële middelen en samenwerking moet blijven, al was het maar omdat dat nu eenmaal bij Brabant hoort als water bij een vis - maar nauwelijks één die de toekomst wezenlijk zal veranderen. Het is dus tijd voor wat nieuws.

Al met al is dit een uitstekend moment voor een nieuwe fundamentele discussie over de toekomst van onze economie, om oude Brabantse dogma's onder de loep te nemen en de koers naar vernieuwing in te zetten.